FC Barcelona – Valencia: historia spotkań, wyniki, ciekawostki

Barcelona zdominowała historyczny bilans starć z Valencią, wygrywając zdecydowaną większość ligowych konfrontacji i często pokazując przy tym niezwykle ofensywny futbol. Dla Roberta Lewandowskiego mecze z „Nietoperzami” stały się szczególnie owocne, ponieważ właśnie przeciwko nim zdobywał najwięcej bramek. Poznaj najciekawsze momenty, wyniki i kulisy tej barwnej rywalizacji.

Historia rywalizacji FC Barcelona – Valencia CF

Przez dekady spotkania Dumy Katalonii z zespołem z Estadio Mestalla obfitowały w emocje i nieoczekiwane zwroty akcji. Chociaż Barcelona statystycznie cieszyła się w tej parze znaczną przewagą, to właśnie na trudnym terenie w Walencji często dochodziło do niespodzianek. Valencia potrafiła narzucić mistrzom Hiszpanii twarde warunki fizyczne, przez co mecze te rzadko układały się według prostego scenariusza. W pamięci kibiców na długo zapisały się zarówno spektakularne golead, jak i zacięte remisy wyrywane w ostatnich minutach.

W ostatnich sezonach układ sił uległ jeszcze wyraźniejszemu przechyleniu na stronę Barcelony, która regularnie wykorzystywała kłopoty kadrowe i organizacyjne rywala. Mimo to trenerzy Katalończyków zawsze podkreślali, że mecz z Valencią wymaga pełnego skupienia od pierwszej minuty. Zawodnicy gospodarzy słyną z nieustępliwości i umiejętności gry z kontrataku, co wielokrotnie zaskakiwało faworyzowanych gości.

Robert Lewandowski – specjalista od pokonywania Valencii

Przyjazd Valencii na Camp Nou bądź wyjazd na Mestalla od początku pobytu Polaka w LaLidze oznaczał dla niego okazję do powiększenia dorobku strzeleckiego. To właśnie bramkarze „Nietoperzy” najczęściej wyciągali piłkę z siatki po uderzeniach napastnika Barcelony. Kapitan reprezentacji Polski zdobył przeciwko temu klubowi łącznie 9 goli w rozgrywkach ligowych, co stanowi jego najlepszy wynik spośród wszystkich rywali, z jakimi mierzył się w Hiszpanii.

Mecz otwarcia sezonu na trudnym terenie

W swoim inauguracyjnym występie na Estadio Mestalla Lewandowski dał sygnał do odrabiania strat, gdy gospodarze niespodziewanie objęli prowadzenie po trafieniu Hugo Duro w 44. minucie. Duma Katalonii przegrywała, a gra nie układała się po myśli przyjezdnych. W piątej doliczonej minucie pierwszej połowy Polak przechytrzył obrońcę i z niełatwej pozycji wpakował piłkę do siatki po podaniu Lamine’a Yamala.

Zaraz po przerwie, w 49. minucie, wykorzystał rzut karny podyktowany po faulu na Raphinhi, nie dając szans Giorgiemu Mamardaszwilemu. Jego strzał z jedenastu metrów okazał się nie do zatrzymania, pieczętując zwycięstwo 1:2. Hiszpańska prasa określiła go wówczas mianem „ofensywnego punktu odniesienia” zespołu, przyznając mu najwyższą notę w drużynie.

Jubileuszowy występ i odpowiedź rezerwowego

W spotkaniu rozegranym w ramach 4. kolejki LaLigi Barcelona rozbiła rywala aż 6:0, a Lewandowski świętował swój 150. mecz w barwach klubu w wyjątkowy sposób. Pojawił się na murawie dopiero w 68. minucie, zmieniając Ferrana Torresa, który tego dnia nie zdołał trafić do siatki. Polski napastnik potrzebował zaledwie kilku minut, by dwukrotnie wpisać się na listę strzelców – w 76. i 86. minucie.

Wystarczyło mu zaledwie kilka minut, aby pokazać, że w wieku 37 lat wciąż strzela gole, jakby miał 25.

Najpierw popisał się potężnym uderzeniem od poprzeczki, a później efektowną podcinką nad bezradnym bramkarzem. Dzięki tym trafieniom potwierdził, że wchodząc z ławki, potrafi całkowicie odmienić obraz meczu. Dziennikarze okrzyknęli go wtedy mianem „niezastąpionego weterana, który nigdy nie zapomniał o swoim fachu”.

Niezapomniane spotkania i zwroty akcji

Mecze pomiędzy obiema drużynami nie zawsze kończyły się wysokimi zwycięstwami faworyta. Zdarzały się wieczory, gdy Barcelona traciła punkty, a jej kibice przeżywali ogromne rozczarowanie. W jednym z wyjazdowych starć w 17. kolejce piłkarze z Katalonii zremisowali 1:1, co było już trzecim z rzędu meczem bez zwycięstwa. Ten okres przypadł na czas, gdy drużyna Hansiego Flicka wyraźnie obniżyła loty w lidze.

Roztrwonienie solidnej przewagi w tabeli sprawiło, że pozycja Barcelony spadła na 3. miejsce, a strata do Realu Madryt urosła do dziesięciu punktów. Remis na Mestalla stał się symbolem ligowych problemów, podczas gdy w Pucharze Króla i Lidze Mistrzów zespół wciąż notował dobre rezultaty. Z kolei w spotkaniu z Valencią okupującą strefę spadkową presja na zdobycie kompletu punktów była ogromna, a sztab szkoleniowy decydował się na odważne roszady w składzie.

Wyjątkowym widowiskiem okazał się wspomniany mecz wygrany 6:0 na własnym stadionie. Oprócz dwóch trafień Lewandowskiego z ławki, na listę strzelców wpisało się kilku innych zawodników, a cała drużyna grała z polotem i skutecznością. Ferran Torres asystował przy bramce Fermina Lopeza, popisał się kilkoma świetnymi zagraniami do Marcusa Rashforda i trafił w słupek, udowadniając, że rywalizacja o miejsce w ataku jest niezwykle zacięta.

Tło rywalizacji: trenerzy, kontekst i składy

Nowy rozdział w historii klubu rozpoczął się wraz z przybyciem Hansiego Flicka, który zastąpił Xaviego na stanowisku głównego szkoleniowca. Niemiec otrzymał zadanie przywrócenia Barcelonie tytułu mistrza kraju i już od pierwszych kolejek testował różne warianty personalne. W bramce regularnie pojawiał się Wojciech Szczęsny, a w obronie pewne miejsce mieli między innymi Jules Kounde oraz młody Pau Cubarsi.

Rywalizacja o miano pierwszego napastnika rozgorzała na dobre pomiędzy Robertem Lewandowskim a Ferranem Torresem. Hiszpan wywalczył sobie miejsce w wyjściowej jedenastce na początku rozgrywek, imponując formą i regularnością. Gdy schodził z boiska bez zdobyczy bramkowej, wchodzący za niego Polak natychmiast zmieniał oblicze ataku, co obrazuje starcie z Valencią, gdzie Torres zakończył mecz bez gola, a Lewandowski zdobył dwa.

Trzeba by zapytać, kto jest podstawowym środkowym napastnikiem Barcelony. Forma Ferrana Torresa jest bardzo wysoka. Lewandowski odpowiedział jednak dwoma golami zaraz po wejściu na boisko.

W pomocy kreatywnością wykazywali się Marc Casado oraz Frenkie de Jong, a na skrzydłach szalał nieobliczalny Lamine Yamal. W linii defensywnej partnerowali sobie Eric Garcia i Alex Balde, tworząc mieszankę doświadczenia z młodzieńczą energią. Gdy Barcelona traciła płynność w rozgrywkach ligowych, eksperymenty ze składem stawały się jeszcze odważniejsze, a każdy punkt zyskiwał na znaczeniu w kontekście gonienia Atletico Madryt i Realu Madryt.

Gdzie śledzić mecze FC Barcelona – Valencia?

Spotkania tych drużyn od lat przyciągają przed ekrany ogromną widownię, dlatego transmisje trafiają do głównych kanałów sportowych. W sezonie 2024 jedno z wyjazdowych starć na Estadio Mestalla zaplanowano na sobotę, 17 sierpnia, a pierwszy gwizdek wybrzmiał o godzinie 21:30. Bezpośredni przekaz telewizyjny zapewniały stacje premium, umożliwiając kibicom oglądanie zmagań w najwyższej jakości obrazu.

Dla fanów korzystających z internetu przygotowano również wygodne rozwiązania:

• stream online na platformie Canal+ Online po wykupieniu dostępu,
• darmową relację tekstową LIVE na portalu WP SportoweFakty,
• transmisję w jakości 4K Ultra na dedykowanym kanale,
• aplikację mobilną umożliwiającą śledzenie wyniku w czasie rzeczywistym.

Oglądający docenili możliwość wyboru pomiędzy klasycznym przekazem a wersją ultraszczegółową, ukazującą każdy detal boiskowych potyczek. Obecność polskich akcentów w postaci Roberta Lewandowskiego i Wojciecha Szczęsnego dodatkowo napędzała zainteresowanie, dlatego każde starcie z Valencią stawało się medialnym wydarzeniem. Łączny dorobek „Lewego” przeciwko temu rywalowi oraz fakt, że w 106 występach w LaLidze uzbierał 71 bramek, niezmiennie robiły wrażenie na komentatorach i statystykach.